सौरभ → सुगन्ध
दृष्टान्त → उदाहरण
फिराद → उज्जुर (उजुर)
अनौ → हलाको हाता/मुठ
सीताकी एउटी सानी बहिनी छे । ऊ बहिनीलाई खुब माया गर्छे । आज बिदाको दिन भएकाले सीता बहिनीसित नदी किनारमा खेल्दै छे ।
💡 दीन = गरिब; दिन = दिवस
गङ्गाधरको देहावसान भएको कुरा एक कान दुई कान मैदान हुँदै गाउँभरि फैलियो । उनी न्यायका लागि समर्पित भएका हुनाले उनको कुरा झट्ट सुन्नेबित्तिक्कै गाउँलेहरू धुरुधुरु रुन थाले ।
उखान: एक कान दुई कान मैदान
फरक वाक्यमा: उसले गोप्य समाचार फैलाइदियो — एक कान दुई कान मैदान जस्तो भयो ।
अनुकरणात्मक शब्द: धुरुधुरु
फरक वाक्यमा: बच्चा धुरुधुरु रोयो ।
💡 अनु+शासन = अनुशासन
💡 प वर्गको पञ्चमाक्षर = ञ
जो मानिस इमानदार छ त्यसलाई समाजमा सबैले सम्मान गर्छन् त्यसैले हामी पनि निरन्तर असल बनौँ ।
जो — सर्वनाम (सम्बन्धवाचक)
त्यसलाई — सर्वनाम (निर्देशवाचक, कर्म कारक)
त्यसैले — समुच्चयबोधक अव्यय (कारणवाचक)
(क) देवकोटाले जीवनमा पारिवारिक वियोगका असह्य पीडा खप्नुपऱ्यो । (ख) माम र माइजू आजभोलि विदेश गएर खुब रमाइलो गर्दै मुसुमुसु हाँसी फोटो खिच्न मस्त हुनुहुन्छ ।
उपसर्ग: पारिवारिक = परि+वार+इक | वियोग = वि+योग
प्रत्यय: असह्य = अ+सह्य | पारिवारिक = परिवार+इक
समस्त: आजभोलि = आज+भोलि (विग्रह: आज र भोलि)
विग्रह पदावली: माइजू → माइत+जू (भाइको श्रीमती)
द्वित्व: मुसुमुसु (मुसु+मुसु — मुस्कुराइरहने)
आयुष मिहिनेत गर्छन् । उनी सधैँ कामहरूमा जान्छन् । परिवारको राम्रो ख्याल गर्छन् । उनी सधैँ आफ्नो परिवारसँग रमाउँछन् ।
आयुष मिहिनेत गर्थे । उनी सधैँ कामहरूमा जान्थे । परिवारको राम्रो ख्याल गर्थे । उनी सधैँ आफ्नो परिवारसँग रमाउँथे ।
१. म राम्रोसँग पढ्न सकेँ भने परीक्षामा राम्रो नतिजा ल्याउन सक्छु ।
२. नियमित अभ्यास गरेँ भने कठिन विषय पनि बुझ्न सकिन्छ ।
३. शिक्षकको सहयोग लिएँ भने मलाई झन् राम्रो हुनसक्छ ।
४. अनुशासित भएँ भने जीवनमा सफल हुन सक्ने छु ।
सौरभ → उज्जुर (शुद्ध, सफा)
दृष्टान्त → सुगन्ध
फिराद → उदाहरण
अनौ → हलाको हाता, मुठ
सीताकी एउटी सानी बहिनी छे । ऊ बहिनीलाई खुब माया गर्छे । आज बिदाको दिन भएकाले सीता बहिनीसित नदी किनारमा खेल्दै छे ।
💡 दीन = गरिब; दिन = दिवस
💡 अनु+शासन = अनुशासन
💡 प वर्गको पञ्चमाक्षर = ञ (→ पञ्च)
आयुष मिहिनेत गर्छन् । उनी सधैँ कामहरूमा जान्छन् । परिवारको राम्रो ख्याल गर्छन् । उनी सधैँ आफ्नो परिवारसँग रमाउँछन् ।
आयुष मिहिनेत गर्थे । उनी सधैँ कामहरूमा जान्थे । परिवारको राम्रो ख्याल गर्थे । उनी सधैँ आफ्नो परिवारसँग रमाउँथे ।
💡 कर्मवाच्य → कर्तृवाच्य
आमा हुनुहुन्थ्यो करिब ४९ वर्षकी बाटुलो मुखाकृतिकी । उहाँको अनुहारमा चिउँडाको चुच्चो कतै हरायो जस्तै देखिन्थ्यो ।
नेपाल जलस्रोतका दृष्टिले धनी राष्ट्र हो । यहाँको अपार जलसम्पदाको प्रयोग गर्नाले नेपालको आर्थिक विकासमा ठूलो टेवा पुग्छ ।
साइबर अपराधको सिकारबाट जोगिन, आफ्नो कम्प्युटर, ल्यापटप, मोबाइलमा चलाइने सामाजिक सञ्जाललगायत पासवर्ड कसैलाई दिनुहुँदैन ।
साइबर अपराधबाट सुरक्षित रहन आफ्ना सबै डिजिटल यन्त्र र सामाजिक सञ्जालका पासवर्ड कसैसँग साझा नगरी सुरक्षित राख्नु अत्यन्त आवश्यक छ ।
बाहिरी शत्रुलाई उठ्न दिनाको मूल कारण घरझगडा हो भन्ने वाक्यको ठूलो टीका टिप्पणीसमेत गुरु गजराज मिश्रले गर्नुभएपछि ...
लालबहादुरलाई देशको माया नलागेको होइन, उनीभित्र पनि गहिरो देशप्रेम थियो तर रोजगारीको अभाव र आर्थिक बाध्यताले उनलाई विदेशमा बाँधिरहेको थियो ।
तर्क: एकाङ्कीमा लालबहादुरले विदेशको कठिन जीवन, गन्हाउने वातावरण र एक्लोपनको पीडा व्यक्त गरेका छन् — यो नै देशको सम्झना र माया हो । सँगीहरू जाँदा उनले पनि मनमनै घर जान चाहेका थिए तर आर्थिक कारणले बाँधिनुपरेको हो ।
निष्कर्ष: देशप्रेम र आर्थिक बाध्यता दुवै एकसाथ रहन सक्छन् — लालबहादुरको पात्र यसैको प्रतिनिधि हो ।
पहाड भन्छ पसिना पाए म स्वर्ग भुलाउँथेँ
तराई भन्छ सिँचाइ पाए म सुन भुम्लाउँथेँ ।
यस उद्धरणमा नेपालका दुई भौगोलिक क्षेत्र पहाड र तराईका सम्भावनाको वर्णन गरिएको छ ।
'पहाड भन्छ पसिना पाए म स्वर्ग भुलाउँथेँ' — पहाडी भूमि मेहनत र परिश्रम पाएमा अत्यन्त उर्वर र सुखदायी हुन सक्छ भन्ने भाव छ ।
'तराई भन्छ सिँचाइ पाए म सुन भुम्लाउँथेँ' — तराईको भूमि सिँचाइको व्यवस्था भएमा सुनको बालीझैँ धनी बनाउन सक्छ भन्ने सन्देश छ ।
समग्रमा, नेपालको विकासका लागि श्रम र सिँचाइजस्ता साधनको उपयोग गरेमा देश स्वर्गजस्तै बन्न सक्छ भन्ने आशावादी सन्देश यहाँ व्यक्त गरिएको छ ।
संरचना: शीर्षक → परिचय → मुख्य विचार (२-३ अनुच्छेद) → निष्कर्ष
अङ्क: विषयवस्तु (३) + भाषा (२) + संगठन (२) = ७ अङ्क
न्यूनतम: १५० शब्द — शुद्ध देवनागरी, विषयसँग प्रत्यक्ष सम्बन्धित